Kontakty i kanały
Jak dodać kontakt
Ugolok nie ma numerów telefonu ani pseudonimów, po których można cię „znaleźć” — zamiast tego każda osoba ma klucz publiczny (zaczyna się od npub1...). Jest to jednocześnie adres i coś, czego nie da się podrobić: wiadomość wysłana z tym kluczem na pewno pochodzi od niego, a nie od kogoś innego.
Kolejność działań:
- Poproś osobę, z którą chcesz się komunikować, o jej klucz publiczny (
npub...) — można go skopiować na ekranie „Profil” i przesłać w dowolny sposób (głosowo, w innym komunikatorze, pokazać osobiście). - Otwórz sekcję „Kontakty” → „Dodaj kontakt” i wklej otrzymany klucz.
- Do tej osoby przyjdzie zaproszenie. Musi je zaakceptować po swojej stronie.
- Po obopólnej zgodzie stajecie się kontaktami i możecie się komunikować.
Zaproszenie można anulować lub odrzucić w dowolnym momencie — nic nie dzieje się bez wyraźnej zgody obu stron.
Ważne: dopóki nie wymienicie kluczy przez jakiś niezależny kanał (osobiście, telefonicznie, w innym komunikatorze), nie możesz mieć pełnej pewności, że klucz naprawdę należy do osoby, z którą chcesz się komunikować — to ogólna zasada dla każdego systemu opartego na kluczach, a nie cecha charakterystyczna samego Ugoloka.
Jak działają grupy kontaktów
Wszystkie twoje kontakty można łączyć w grupy (na przykład „Rodzina”, „Praca”, „Znajomi”) — jest to przydatne samo w sobie, a także dlatego, że dostęp do twoich kanałów zależy bezpośrednio od grup (patrz niżej).
Jak działa dostęp do kanałów
Kanał to twoja własna przestrzeń osobista (coś pomiędzy strumieniem postów a czatem grupowym), którą zarządzasz ty, jego twórca.
Tworząc kanał, od razu wybierasz, które z twoich grup kontaktów będą go widzieć. To świadoma decyzja projektowa: obca osoba nie może bezpośrednio „zapukać” do kanału — najpierw musi zostać twoim kontaktem i znaleźć się w jednej z grup, którym dałeś dostęp.
Komuś może się to wydawać nadmiernym ograniczeniem — nie zawsze chce się z góry dodać kogoś do kontaktów tylko po to, żeby dać mu przeczytać kanał. Świadomie wybraliśmy właśnie taki model: jest prostszy do zrozumienia („albo mam dostęp, albo nie — i wiem dokładnie, przez którą grupę”) i nie pozostawia przypadkowych „dziur”, przez które dostęp mógłby trafić do niezamierzonej osoby.
Osobno od prawa do czytania kanału istnieje prawo do komentowania — nawet jeśli dana osoba ma już dostęp do odczytu (przez grupę), aby komentować, wysyła osobne zaproszenie, które ty zatwierdzasz. To dodatkowy poziom, a nie zastępstwo opisanej wyżej zasady grup.